ARGITARATZEKO

ETOR ETA KIZUNEKO IRA ETA KASLEAK

Testu guztiak oso desberdinak dira eta guztiak dituzte ideia interesgarriak baina osatuenetarikoa aukeratu dugu. Honi beste testuetako ideia batzuk ere gehitu dizkiogu, aukeratu dugun testuko ideia batzuk ezabatuz. Gure ustez testu honetan irakasle batek lanean hasi baino lehenago gogoratu behar duena azaltzen dira.

            Irakasle baten definizioa bilatzerakoan bere benetako funtzioan jarriko genuke arreta guztia: Irakatsi, Irakasten duen pertsona. Ikasleei gai edo material bat irakasteko prestatua dagoen profesionala. Baina hori al da bakarrik? Definizio horretan ez dira ageri oso garrantzitsuak diren beste hainbat aspektu zeintzuk ikasleen adinaren arabera balio asko duten, batzuetan irakaslearen funtzio nagusia baino garrantzitsuagoak direnak ere. Kontuan hartzekoa da irakasleek ez dutela soilik material zehatz bat irakasten, umeentzat erreferentziazko pertsonak dira askotan, egunero edukitzen dituztelako klaseetan. Norberaren burua irakaslearenarekin identifika dezakete eta zentzu horretan irakasle horrek erakusten duen materia besteak baino gusturago hartu edo alderantziz, irakaslea ona ez izateagatik asignatura bati nazka edo gorrotoa har diezaiokete. Irakasle on batek bere egoera pertsonalaren erreflexua klase barnean ezin dezake erakutsi, horrek ere ikasleengan eragin handia duelako. Oso zaila da klase kanpokoa eta barnekoa guztiz bereiztea, azken finean, pertsona bati gertatzen zaiona ezin daiteke bat batean ahaztu.

Orain arte aipatutako guztia ikasleek irakaslearengandik jaso dezaketen aspektu negatiboekin du lotura, baina hori ez da kontuan hartzen ez den gauza bakarra. Irakasle on batek bere lanean efektiboa izan behar du. Hau da, umeek ez dituzte zalantza handiak eduki behar irakasleak azaldu nahi duena ulertzeko. Hau helburuaren lehen urratsa da. Lehenik eta behin ulertu egin behar baitute ondoren ikasteko. Irakasleak metodo praktikoak erabili behar ditu kontzeptuak azaltzeko, hau da, ez da liburuan jartzen duena irakurtzera mugatu behar. Helburuaren bigarren urratsa umeek kontzeptua ulertzean barneratzea da. Honetarako irakasleak adibide praktikoak jarri behar dituzte umeak benetan praktikotasuna ikusteko. Orain arteko ikasketa metodoa ikasle askorengan kontzeptuaz memoriaz ikastekoa izan da, eta horrek azterketa bat gainditzeko soilik balio du. Denbora baten ostean gure burmuinak automatikoki ezabatzen baitu informazio hori. Metodologia mota bat ikasleekin konektatzea da, sentimenduak transmititzea eta erlazio on hori ezartzean irakasle eta ikasleen artean errazagoa izango da lan egitea umeekin.

             Azkenik, nire ustez irakasle on batek ikasleak era pertsonalizatuagoan landu beharko lituzke, bakoitzaren bertute eta ahuleziak kontuan edukiz. Honek guztiei egingo lieke ondo. Irakasleak emaitza hobeagoak lortuko lituzke bere ikasleengandik, beraz, bere lana ondo egiten ari dela esan nahiko luke. Bestetik, ikasleek gusturago hartuko dituzte irakasleak jarritako lanak, haientzako bereziki eginak daudela konturatzean.

                Irakaslea izatea hogeita lau orduko lana da, gogorra baina ikasleen helburuak betetzen direnean sentitzen den pozak, indarra eta motibazioa ematen ditu aurrera jarraitzeko. Berriz, oso garrantzitsuak dira ematen diren edukiak, ikasleekin ditugun harremanak, zelan azaltzen diren gauzak, zer metodologia mota erabiltzen diren, gurasoekin dagoen interakzioa, plan eta gobernuen aldaketari egokitu beharra … Ez da gauza erraza irakasle izatea, baina interesa eta maitasunarekin irakasle gehienak ikasleak behar dituen edukiak eta harremanak igortzea eta bideratzea lortzen dute, nahiz eta batzuetan pentsatu kapazak direla gauzak hobetzeko. Irakasleak ikasketa prozesu jarraian daude, horregatik oso garrantzitsuak dira motibazioa eta interesa edukitzea ikasteko eta irakasteko.

Egilea: Beñat Bobillo

Moldaketak: JAT taldea